„Gdynia. Fordewind”  to  teatralna opowieść o mieście w nieustannym ruchu, pchanym wiatrem ambicji, marzeń i nowoczesnych obietnic. Opowiada o człowieku, jego pamięci, lęku  i przemianie. To właśnie fordewind – wiatr z pozoru idealny, niosący dokładnie tam, gdzie chcemy dopłynąć, ale kryjący w sobie realne niebezpieczeństwo – staje się kluczową metaforą spektaklu. Realne historie bohaterów reportażu splatają sięz fikcyjnymi powołanymi przez autora adaptacji. Realizatorzy zaglądają do nadmorskich piwnic, pukają w okna deweloperów i porywają widzów w podróż, której rytm wyznaczają śpiew i kołysanie fal. W narracji nie brakuje zabawnego tonu, śpiewu i tańca.

Spektakl powstał w ramach obchodów setnych urodzin Gdyni. Jest teatralnym prezentem dla miasta, a jednocześnie pierwszą pełnoobsadową propozycją nowej dyrekcji Teatru Miejskiego w Gdyni, której celem jest promowanie polskiej literatury i dramaturgii oraz tworzenie teatru rozmawiającego o historii i współczesnej tożsamości przy użyciu aktualnych języków i konwencji, w pełnym spektrum gatunków.

 

GDYNIA. FORDEWIND | Witold Gombrowicz Municipal Theatre in Gdynia

Adapted by Artur Pałyga, based on the reportage by Aleksandra Boćkowska

 

“Gdynia. Fordewind” is a theatrical tale of a city in constant motion, driven by the winds of ambition, dreams, and the promises of modernity. It tells the story of people, their memories, fears, and transformation. At the heart of the performance lies the fordewind—a seemingly perfect wind that carries sailors precisely where they wish to go, yet conceals genuine danger beneath its promise. This becomes the central metaphor of the production.

The true stories of the protagonists from the original reportage intertwine with fictional characters created by the playwright in the stage adaptation. The creators venture into seaside basements, knock on the windows of property developers, and take the audience on a journey whose rhythm is shaped by song and the gentle sway of the waves. The narrative blends humor with music, singing, and dance.

The production was created as part of the celebrations marking the 100th anniversary of the City of Gdynia. It is both a theatrical gift to the city and the first large-scale ensemble production under the new artistic leadership of the Gdynia City Theatre. The theatre's vision is to promote Polish literature and contemporary playwriting while creating performances that engage with history and contemporary identity through current theatrical languages and conventions, embracing a broad spectrum of genres.

 

 

Reżyseria i scenografia | Director & Set Designer:  Daria Kopiec

Adaptacja | Adaptation:  Artur Pałyga

Muzyka | Music: Aleksandra Gronowska

Kostiumy | Costume Designer: Patrycja Fitzet

Choreografia | Choreography: Michał Przybyła

 

PREMIERA  07 | 03 | 2026

https://teatrgombrowicza.art.pl

 

 

 

 

Spek­takl pod ty­tu­łem “Czer­wo­na Rze­ka” to ko­bie­cy krąg ba­śnio­wej opo­wie­ści, ce­le­bru­ją­cej ko­bie­cą cy­klicz­ność. Te­atral­na po­dróż ini­cja­cyj­na, osnu­ta wo­kół sa­crum i pro­fa­num ko­bie­cej krwi. Spek­takl jest za­pro­sze­niem dziew­czy­nek i ko­biet do wspól­nej, czu­łej obec­no­ści w do­świad­cza­niu tego co w nas, ko­bie­tach, żywe w tym te­ma­cie.

 

RED RIVER | CHOREA Theatre

Part of the trilogy "For Girls Only"

 

Red River is a theatrical performance that creates a women's circle through a fairy tale–like narrative celebrating the cyclical nature of womanhood. It is an initiatory theatrical journey woven around the sacred and the profane dimensions of menstrual blood. The performance invites girls and women into a shared space of tenderness and presence, encouraging them to explore and embrace what remains alive within them in relation to this deeply personal experience.

 

Re­ży­se­ria, ko­stiu­my, ele­men­ty sce­no­gra­ficz­ne: Da­ria Ko­piec

Director, Costume Designer & Set Design Elements

Dra­ma­tur­gia | Dramaturgy: Ju­sty­na We­ncel, Da­ria Ko­piec

Mu­zy­ka | Music: Alek­san­dra Gro­now­ska

Cho­re­ogra­fia | Choreography: Ur­szu­la Pa­rol

Ma­ski, ele­men­ty sce­no­gra­ficz­ne | Masks & Set Design Elements: Ana­sta­sia Ry­dle­vskaya

Ob­sa­da | Cast:  Maja Ca­ban, Do­ro­ta Po­row­ska, Aleksandra Gronowska (live music)

 

PREMIERA 30 | 08 | 2025

https://www.chorea.com.pl/

 

 

 

 

Schowane emocje, niewypowiedziane pragnienia i strategie przetrwania – każdy bohater „Tramwaju…” nosi je w sobie. Blanche i Stella, choć tak różne, uciekają w wyobrażenia i uzależnienia, zamiast zmierzyć się z prawdą. Pozory dają im chwilowe bezpieczeństwo, ale pękają pod naporem namiętności. Ten spektakl prowadzi widza przez intymne labirynty bohaterów, odsłaniając to, co najczęściej ukrywamy przed światem – własne pragnienia i lęki.

 

 

A STREETCAR NAMED DESIRE | Ludowy Theatre, Kraków

by Tennessee Williams

 

Hidden emotions, unspoken desires, and strategies for survival lie at the heart of every character in A Streetcar Named Desire. Though profoundly different, Blanche and Stella both escape into fantasy and dependency rather than confront the truth. Illusions offer them a fleeting sense of security, yet they ultimately shatter under the force of passion. This production guides the audience through the intimate labyrinths of its characters, revealing what we most often conceal from the world—our deepest longings and fears.

 

Przekład | Translation: Jacek Poniedziałek

Adaptacja, reżyseria i scenografia | Adaptation, Direction & Set Design: Daria Kopiec

Muzyka | Music: Aleksandra Gronowska i Michał Litwiniec

Kostiumy | Costume Designer: Patrycja Fitzet

Choreografia | Choreography: Michał Przybyła

Projekcje multimedialne | Multimedia Projections: Magdalena Parszewska

 

PREMIERA 11 | 10 | 2025

https://ludowy.pl

 

 

 

 

„Spektakl dyplomowy inspirowany Eurypidesem to opowieść o zemście, o potrzebie bycia widzianym i energii seksualnej jako siły życiowej. Dionizos i Penteus reprezentują skrajne postawy. Dionizos swoją ekspansją seksualną zawstydza Penteusa. Jego działania oparte są na brawurze, prowokacji, natomiast Penteusa na lęku. Obaj reprezentują działania reaktywne wobec sytuacji, które ich spotykają. Są uwikłany w konflikty rodzinne i świadomie bądź nieświadomie wchodzą w rozgrywki, których podłożem jest chęć władzy. „BACHANTKI” to spektakl o roli tajemnicy w rodzinie i jej konsekwencjach, które obciążają cały ród. Ciężar tajemnicy sprawia, że członkowie rodziny nieświadomie przejmują pewną część bólu, rozpaczy, żalu, który nie może zostać otwarcie wyrażony. A to sprawia, że wewnętrzne konflikty narastają wewnątrz członków rodziny i społeczności, dochodząc do eskalacji i rozładowania, często niosącego tragiczne skutki. Energia seksualna wówczas zostaje przekierowana właśnie na rozładowanie emocjonalne napięć, a nie na wyrażanie miłości i szczęścia.”

Choreografka Daniela Komędera wraz z reżyserką Darią Kopiec, kompozytorką Aleksandrą Gronowską i zespołem aktorskim reinterpretują tekst, patrząc ze współczesnej strony na tematy zawarte w klasycznej tragedii takie jak boskość w człowieku, odwet, namiętność, walka, pożądanie, lęk czy zawiść. Przypatrują się roli ofiary jako zakamuflowanej formie zemsty.

 

THE BACCHAE | The S. Wyspiański National Academy of Theatre Arts in Kraków

Graduation Production by Fourth-Year Students of the Dance Theatre Department in Bytom

 

"Inspired by Euripides, this graduation production is a story of revenge, the need to be seen, and sexual energy as a vital life force. Dionysus and Pentheus embody opposing extremes. Through his uninhibited sexual expression, Dionysus exposes and shames Pentheus, whose actions are driven by fear, while Dionysus acts with audacity and provocation. Both characters respond reactively to the circumstances they encounter. Entangled in family conflicts, they knowingly—or unknowingly—become participants in struggles rooted in the pursuit of power.

The Bacchae explores the role of family secrets and the consequences they impose on an entire bloodline. The burden of hidden truths causes family members to unconsciously inherit fragments of pain, grief, and sorrow that can never be openly expressed. As a result, internal conflicts intensify within both the family and the wider community, escalating until they find release—often with tragic consequences. Sexual energy is thus redirected toward the discharge of emotional tension rather than the expression of love and happiness."

Choreographer Daniela Komędera, together with director Daria Kopiec, composer Aleksandra Gronowska, and the acting ensemble, reinterprets Euripides' text through a contemporary lens, revisiting the timeless themes of the classical tragedy: the divine within the human being, revenge, passion, conflict, desire, fear, and envy. The production also examines the role of victimhood as a concealed form of revenge.

 

 

Adaptacja, reżyseria i scenografia | Adaptation, Direction & Set Design: Daria Kopiec

Choreografia | Choreography: Daniela Komendera

Muzyka | Music: Aleksandra Gronowska 

Kostiumy | Costume Designer: Patrycja Fitzet

Scenografia | Scenography: Daria Kopiec i Patrycja Fitzet

 

PREMIERA 07 | 03 | 2025

Bytomski Teatr Tańca i Ruchu ROZBARK

https://www.ast.bytom.pl/spektakle/bachantki/

 

 

 

 

Spektakl Opowiada historię trzech sióstr – Kordelii, Regany i Goneryli – które dorastały w cieniu ojca–despoty i starają się uwolnić od jego dominującego wpływu. Historia przedstawiona w "Córkach Leara" to opowieść o toksycznej miłości, rywalizacji i o walce o uwolnienie się spod władzy surowego ojca. Elaine Feinstein, autorka sztuki, wykorzystuje znane szekspirowskie postaci, by na nowo opowiedzieć o skomplikowanych relacjach rodzinnych. Wychowane na królewskim dworze siostry próbują wyzwolić się od wymagań ojca, który oczekuje od nich całkowitej lojalności i podporządkowania. Czy uda im się uciec od dziedzictwa dzieciństwa i przejąć kontrolę nad własnym losem? "Córki Leara" to spektakl, który przenosi szekspirowskie intrygi na współczesny grunt, ukazując, jak presja i oczekiwania rodziców wpływają na dorosłe życie dzieci. To opowieść o wewnętrznej walce, o potrzebie uwolnienia się od demonów dzieciństwa i o emocjonalnych kosztach, jakie ponoszą bohaterki, dążąc do samodzielności.

 

Lear's Daughters | Bogusławski Theatre in Kalisz

by Elaine Feinstein

 

Lear's Daughters tells the story of three sisters—Cordelia, Regan, and Goneril—who have grown up in the shadow of their despotic father and struggle to free themselves from his overwhelming influence. The play explores themes of toxic love, sibling rivalry, and the fight to escape the authority of a domineering father. Drawing on Shakespeare's iconic characters, playwright Elaine Feinstein reimagines their story to examine the complexities of family relationships from a fresh perspective. Raised at the royal court, the sisters seek liberation from a father who demands absolute loyalty and unquestioning obedience. Can they break free from the legacy of their childhood and take control of their own lives? Lear's Daughters brings Shakespeare's dramatic conflicts into a contemporary context, revealing how parental pressure and expectations continue to shape children's lives well into adulthood. It is a powerful story of inner struggle, the need to confront the ghosts of childhood, and the emotional price the sisters pay in their pursuit of independence.

 

 

Adaptacja i reżyseria  | Adaptation & Direction : Daria Kopiec

Choreografia | Choreography: Dominika Wiak

Muzyka | Music: Aleksandra Gronowska i Natan Kryszk

Kostiumy | Costume Designer: Patrycja Fitzet

Scenografia | Scenography: Daria Kopiec 

 

PREMIERA 26 | 10 | 2024

https://teatr.kalisz.pl/

 

 

 

 

SOLARIS | Baltic Drama Theatre in Koszalin

Monodrama performed by Beata Niedziela

 

Stanisław Lem's iconic Solaris has been reimagined as a monodrama. Kelvin, the protagonist, escapes from life and human relationships by immersing himself in his work. His greatest ambition—the goal to which he devotes many years of his life—is to reach the planet Solaris, whose mysteries have long eluded scientific understanding.

The isolation and alienation he experiences aboard the space station become a catalyst for confronting his inner turmoil. His relentless dedication to work has been an attempt to suppress the trauma of his beloved's suicide. Only the extraordinary events that unfold on Solaris unexpectedly create the conditions for him to encounter his true self and begin to free himself from this devastating loss.

The monodrama form powerfully reveals how the people we love and the experiences that shape us become an inseparable part of who we are. The performance is a metaphysical journey into the protagonist's inner world, seeking answers not only in the tangible reality of facts and memories but, above all, by delving into the depths of our transcendental nature.

 

The production received the Jury Prize in the "Amber Ring" (Bursztynowy Pierścień) Theatre Awards, earning the title of Best Theatre Production of the West Pomeranian Voivodeship for the 2023/2024 season.

 

In 2025, the performance was presented at three prestigious theatre festivals: the 65th Kalisz Theatre Meetings, the "Mała Czarna" Women's Monodrama Festival in Bielsko-Biała, and the 49th Opole Theatre Confrontations – "Living Classics" Festival.

 

Adaptacja | Adaptation : Martyna Lechman

reżyseria | Direction: Daria Kopiec

Muzyka | Music: Aleksandra Gronowska 

Choreografia | Choreography: Helena Ganjalyan

Kostiumy | Costume Designer: Patrycja Fitzet

Scenografia | Scenography: Daria Kopiec

Projekcje multimedialne | Multimedia Projections: Magdalena Parszewska 

 

PREMIERA 15 | 06 | 2024

https://btd.koszalin.pl

 

 

„(…) Muzyka Aleksandry Gronowskiej potęguje nastrój niepokoju, jaki towarzyszy nam zawsze w zderzeniu z czymś nieznanym, z Obcym. W oczekiwaniu na rozwiązanie kryminalnej historii rodem z horroru, zderzamy się z naszymi lękami. I zdajemy sobie sprawę, że nikt, poza nami samymi, nie jest w stanie tych lęków pokonać.”

"(...) Aleksandra Gronowska's music intensifies the atmosphere of unease that inevitably accompanies our encounter with the unknown—with the Other. As we await the resolution of this horror-like mystery, we are confronted with our own fears. And we come to realize that no one but ourselves is capable of overcoming them."

 

Fragment recenzji Małgorzaty Klimczak do portalu www.dziennikteatralny.pl

Excerpt from a review by Małgorzata Klimczak for Dziennik Teatralny.

 

„Spektakl mocno łapie za serce podniosłą atmosferą, budowaną głównie za pomocą nastrojowej muzyki i wizualizacji.”

"The production grips the audience with its deeply moving, elevated atmosphere, created above all through its evocative music and visual projections."

https://e-teatr.pl/guldapoleca-solaris-49308

 

„Solaris okazuje się opowieścią Kobiety. Dziewczyny, Żony, Matki. Podległej prawom śmierci, ale nieskończenie nieodgadnionej, wiecznej. Jednającej nas z Kosmosem. Cóż, to się czuje od początku. Koszalińskie „Solaris” to dzieło kobiet. Stworzyła je przecież nie tylko Daria Wiktoria Kopiec (reżyserka i autorka scenografii), lecz i adaptatorka Martyna Lechman, twórczyni kostiumów Patrycja Fitzet, muzyki (kosmicznej, „szerokiej” a intymnej) Aleksandra Gronowska, choreografka Helena Ganjalyan oraz kreatorka obrazów wideo Magdalena Parszewska. No i oczywiście Beata Niedziela.”

"Solaris ultimately becomes the story of a Woman. A Daughter, a Wife, a Mother. Subject to the laws of death, yet infinitely mysterious and eternal. A figure who reconciles us with the Cosmos. You can sense this from the very beginning. The Koszalin production of Solaris is a work created by women. It was brought to life not only by Daria Wiktoria Kopiec (director and set designer), but also by adaptor Martyna Lechman, costume designer Patrycja Fitzet, composer Aleksandra Gronowska—whose music is cosmic, expansive, yet deeply intimate—choreographer Helena Ganjalyan, video artist Magdalena Parszewska, and, of course, Beata Niedziela."

 

Ryszard Liskowacki „Kurier Szczeciński”

 

 

 

 

 

The Order of the Waves | Wrocław Contemporary Theatre

by Filip Zawada

 

"The Order of the Waves" is a portrait of a woman and a man after many years of sharing a life together. Their relationship unfolds on stage through three couples, each representing a different stage of life. The youngest couple is immersed in the euphoria of first love, romantic declarations, and a wedding. The second portrays a mature relationship marked by tension, expectations, and everyday struggles. The oldest couple, burdened by years of shared history, confronts one another with mutual reproaches as they reckon with painful memories, unresolved conflicts, and the weight of the past. The river serves as a powerful symbol of the passage of time, carrying away everything it encounters along its course.

 

The Order of the Waves was the third play to receive an award in the 5th STREFY KONTAKTU  Playwriting Competition

 

Tekst | Text : Filip Zawada

reżyseria | Direction: Daria Kopiec

Muzyka | Music: Dominika Korzeniecka i Aleksandra Gronowska (partie chóru | choir parts) 

Choreografia | Choreography: Aneta Jankowska

Kostiumy | Costume Designer: Patrycja Fitzet

Scenografia | Scenography: Daria Kopiec

Projekcje multimedialne | Multimedia Projections: Magdalena Parszewska 

 

PREMIERA 13 | 04 | 2024

https://www.wteatrw.pl/

 

 

 

Artur Pałyga has created, based on Stefan Żeromski's novel, a story that speaks equally to the original work and to the present day. The questions posed by the great writer more than a century ago remain strikingly relevant. What is the true "sin" of the protagonist? Is Ewa "cast out of paradise" because she falls in love with the wrong man, because she allows herself to experience sexual fulfillment, or because she commits murder? Or is her greatest fault the fact that her entire life revolves around her lover? Is there such a thing as forbidden love? How does Żeromski's novel resonate with contemporary reality? Does the word sin still carry any meaning today? And if so, what does it mean?

 

Awards

 

3rd Festival of Masterpieces – 62nd Rzeszów Theatre Meetings

 

Award for Creating a Haunting and Profound Soundscape for "The Story of Sin. Retold" (directed by Daria Kopiec), in which the relationships between the characters from Stefan Żeromski's novel acquire a metaphysical dimension. The award was presented to Aleksandra Gronowska and Michał Litwiniec.

 

Grand Prize of the Festival of Masterpieces ("Wanda" Award) for "The Story of Sin. Retold", directed by Daria Kopiec and produced by the Modrzejewska Theatre in Legnica, for a moving and remarkably faithful interpretation of the original work. The jury praised the production for transforming an ostensibly outdated story about a twentieth-century heroine into the essence of a compelling contemporary narrative that reflects the realities of women's lives today, revealing how much remains to be done in this regard. The jury also expressed its admiration for every artistic element of the production, which, brought together with exceptional mastery, created what can truly be described as a masterpiece.

 

Honorary Distinction in the 10th "Living Classics" Competition for the Staging of Classical Works of Polish and European Literature.

 

Adaptacja | Adaptation : Artur Pałyga

reżyseria | Direction: Daria Kopiec

Muzyka | Music: Aleksandra Gronowska i Michał Litwiniec

Choreografia | Choreography: Michał Przybyła

Kostiumy | Costume Designer: Patrycja Fitzet

Scenografia | Scenography: Aleksandra Starzyńska

 

 

PREMIERA 03 | 02 | 2024

https://www.teatr.legnica.pl/

 

 

 

Sławomir Mrożek

 

Sławomir Mrożek's brilliant short story is not only a landmark of satirical literature but also an important contribution to literature as a whole. Moniza Clavier belongs to a long tradition of literary reflections on Polish identity. The story follows a Polish man staying in Venice who, by pure chance, meets the famous actress Moniza Clavier. To his surprise, she takes an interest in him, and what begins as a seemingly conventional encounter soon develops into a classic love affair. The protagonist—a quintessential "Slavic soul"—finds himself welcomed into the exclusive circles of the Western aristocracy, who are fascinated by his perceived exoticism. Determined to sustain their fascination at any cost, he gradually assumes the role they expect of him: the passionate lover, the mysterious man from the eastern steppes, the martyr who has suffered for freedom—as, after all, a Pole is presumed to have done. At its heart, the story explores the question of self-definition when we are unable—or unwilling—to define ourselves in relation to others. Witty, ironic, and at times deeply poignant, Moniza Clavier is both an entertaining and thought-provoking reflection on identity, stereotypes, and the roles we choose to play.

 

 

Adaptacja | Adaptation : Daria Kopiec

reżyseria | Direction: Daria Kopiec

Muzyka | Music: Aleksandra Gronowska 

Realizacja akustyczna | Sound Engineering:  Andrzej Brzoska

Kierownictwo produkcji| Production Manager: Beata Jankowska

 

 

EMISJA NA ANTENIE POLSKIEGO RADIA:  28 | 10 | 2023

Broadcast on Polish Radio

 

https://www.polskieradio.pl/

 

 

 

 

There are stories and books whose relevance never fades with the passage of time. One of them is Rudyard Kipling's130-year-old classic The Jungle Book. This collection of stories about a boy raised by wild animals has become one of the most beloved works of children's and young adult literature worldwide.

The Maska Theatre presents The Jungle Book in a fresh new interpretation. The creators of the production have crafted a stage adaptation that highlights the timeless relevance of its message. Mowgli's colorful story and his truly extraordinary Jungle Family are brought to life through striking animal costumes, expressive masks, and beautifully crafted puppets. The mysterious magic of the natural world is further enhanced by an evocative and atmospheric musical score.

 

 

Adaptacja | Adaptation : Martyna Lechman

reżyseria | Direction: Daria Kopiec

Muzyka | Music: Aleksandra Gronowska 

Choreografia | Choreography: Magdalena Fejdasz

Kostiumy | Costume Designer: Klaudia Laszczyk

Scenografia | Scenography: Klaudia Laszczyk

 

 

PREMIERA 04 | 06 | 2023

https://www.teatrmaska.pl/

 

 

„(…) Muzyka (Aleksandra Gronowska) wydobywa poetyckość oryginalnego tekstu. Warto wsłuchać się w pieśni dżungli – niezależnie od wieku.”

 

"(...) The music (by Aleksandra Gronowska) brings out the poetic quality of the original text. The songs of the jungle are worth listening to—regardless of your age."

Fragment recenzji Katarzyny Bolec dla portalu www.e-teatr.pl

Excerpt from a review by Katarzyna Bolec for the e-teatr.pl portal

 

 

„(…) Zachowała pani taką tantryczność tej muzyki, ona wyznacza pewnie rytm zachowania aktorów, rytm tańca, rytm poruszania się zwierząt, to wszystko konstytuuje muzyka tak naprawdę. (…) Świetnie, że ta muzyka brzmi cały czas w spektaklu. Nawet jeśli to nie są dźwięki, które układają się w jakąś harmonię , to są to dźwięki, które pojawiają się w świecie bohaterów. Ta ilustracyjność tej muzyki jest tutaj ważna, ale ma tez taki dyskretny charakter. Właściwie cały czas widzowie sią w pewnym nastroju. Absolutnie ta muzyka uwodzi widzów.(…) Pani muzyka też dyskretnie wprowadza poszczególnych bohaterów. Niektóre motywy są właściwie przypisane pojawieniu się pantery, pojawieniu się tygrysa, ona właściwie wywołuje tych bohaterów, jest subtelnym znakiem dla widza „oto nowa postać”, piękna klasyka kompozytorska.(…) Piosenki są tutaj piękne, niektóre liryczne. (…) Zrobiła pani kapitalne połączenie tego co się dzieje na scenie, z tym co słychać ze sceny.

 

"(...) You have preserved an almost tantric quality in the music. It establishes the rhythm of the actors' performances, the rhythm of the choreography, the movement of the animals—it is the music that truly shapes all of this. (...) It is wonderful that the music is present throughout the performance. Even when it does not form conventional harmonies, these sounds belong to the world of the characters. Its illustrative quality is important, yet it remains subtle. The audience is immersed in a particular atmosphere from beginning to end. The music is absolutely captivating. (...) Your score also introduces the individual characters with remarkable delicacy. Certain musical motifs are closely associated with the appearance of the panther or the tiger; the music almost summons them into the story. It serves as a subtle cue to the audience: 'here is a new character'—a beautiful example of classical compositional craft. (...) The songs are beautiful, some of them deeply lyrical. (...) You have created an outstanding synthesis of what unfolds on stage and what is heard from it."

 

 

Fragment rozmowy z Adamem Gałczyńskim, w audycji „Zamkolandia”, w Radio Rzeszów 

Excerpt from a conversation with Adam Gałczyński on the radio programme "Zamkolandia" broadcast on Radio Rzeszów

 

 

Zuzanna Bojda / Amanda Lee Koe

 

Drawing on the aesthetics of magical realism, this production tells the story of an "outsider." Rejected and bullied by his peers, a transgender boy searches for his own gender identity. As he comes of age, he experiences his first desires and humiliations. In a world of lonely people, he longs for unconditional love and the chance to be loved. As an adult, he is forced to confront his former abuser once again. The production brings together realistic characters and hybrid figures drawn from mythology, intertwining the human world with the world of plants to create a poetic and dreamlike theatrical landscape.

 

The performance features live music performed by composers Aleksandra Gronowska and Michał Litwiniec.

 

 

Adaptacja | Adaptation : Zuzanna Bojda

reżyseria | Direction: Daria Kopiec

Muzyka  | Music :  Aleksandra Gronowska i Michał Litwiniec

Choreografia | Choreography: Magdalena Fejdasz

Kostiumy | Costume Designer: Patrycja Fitzet

Scenografia | Scenography: Matylda Kotlińska

 

 

PREMIERA 10 | 09 | 2022

https://www.wteatrw.pl/

 

 

„Ogromną rolę w projekcie odgrywa muzyka. Jest równorzędnym partnerem aktorów. Utalentowany Michał Litwiniec potrafi zagrać na każdym instrumencie. Niczym kapłan tajemniczego obrzędu wydobywa z przedmiotów niepokojące dźwięki. Aleksandra Gronowska śpiewa, jakby oddychała. Oboje w skupieniu toczą porywające dialogi z aktorami i rozwijają z nimi słowno-muzyczne narracje.”

 

"Music plays an essential role in this production. It is an equal partner to the actors. The immensely talented Michał Litwiniec seems capable of playing any instrument. Like a priest conducting a mysterious ritual, he conjures unsettling sounds from everyday objects. Aleksandra Gronowska sings as naturally as if she were breathing. Together, with remarkable focus, they engage in captivating dialogues with the actors, weaving spoken and musical narratives into a seamless whole."

Fragment recenzji Mirosława Kocura dla portalu www.teatralny.pl

Excerpt from a review by Mirosław Kocur for teatralny.pl

 

 

„Wszystko to zostało okraszone absolutnie fantastyczną muzyką, którą na żywo grają Aleksandra Gronowska i Michał Litwiniec, posługując się dość nietypowymi instrumentami. Ich występ nie tylko dodaje do aktorskich popisów muzykę ilustracyjną, ale też potrafi często wychodzić na pierwszy plan.”

 

"All of this is enriched by absolutely outstanding live music performed by Aleksandra Gronowska and Michał Litwiniec, who make use of a range of unconventional instruments. Their performance does far more than provide an atmospheric soundtrack to the actors' work—it frequently comes to the forefront in its own right."

 

Fragment recenzji Michała Derkacza dla portalu www.dlastudenta.pl

Excerpt from a review by Michał Derkacz for dlastudenta.pl

 

„Ciekawie jednak obserwuje się tę różnorodność, zwłaszcza w scenach, którym towarzyszy grana na żywo przez Aleksandrę Gronowską i Michała Litwińca muzyka. Wydaje się ona z jednej strony wpisywać postaci w określony rytm i tempo, niejako narzucając sposób ruchu (…), a z drugiej przynosi widzowi poczucie wytchnienia i spokoju (…). Tę opozycję można by oczywiście zinterpretować w odniesieniu do podnoszonej przez reżyserkę kontry między kulturą a naturą, jednak odnoszę wrażenie, że muzyka stanowi w Syrenie zupełnie samodzielną wartość.”

 

"The production's diversity is particularly compelling in the scenes accompanied by the live music of Aleksandra Gronowska and Michał Litwiniec. On one hand, the music seems to inscribe the characters into a specific rhythm and tempo, almost dictating the way they move (...). On the other, it offers the audience moments of relief and tranquility (...). This contrast could, of course, be interpreted in relation to the director's exploration of the tension between culture and nature. Yet I have the impression that, in The Mermaid, the music possesses an autonomous artistic value entirely of its own."

 

Fragment recenzji Kamila Bujnego dla portalu www.teatrologia.pl

Excerpt from a review by Kamil Bujny for teatrologia.pl

 

 

„Na koniec zostawiłam mój prawdziwy zachwyt i szacun dla autorów oprawy muzycznej: Michał Litwiniec i Aleksandra Gronowska nie są „zespołem towarzyszącym” lecz żywą tkanką tego spektaklu, wyczulonym słyszącym i reagującym „zmysłowym organem muzycznym”.

 

"I have saved my greatest admiration and deepest respect for last—for the creators of the musical score. Michał Litwiniec and Aleksandra Gronowska are not merely an accompanying ensemble; they are the living tissue of this performance, a sensitive musical organism that listens, responds, and breathes with every moment on stage."

 

Fragment recenzji Dagmary Chojnackiej dla Radia Ram

Excerpt from a review by Dagmara Chojnacka for Radio RAM

 

 

 

Inspirowany opowiadaniem "Grzech", Tadeusza Różewicza

 

Tadeusz Różewicz's short story "Sin" serves as the inspiration for an exploration of whether traces of the post-war model of upbringing, marked by trauma, continue to shape the ways we build relationships today. What are the intergenerational consequences of emotional neglect? How is the silence surrounding the experience of war still passed down from one generation to the next? "Speak About Yourself, Only Yourself" can be understood both as a desperate manifesto born of the impossibility of truly understanding another person and as a call for an honest confrontation with oneself. Here, silence becomes a painful strategy for survival. Immersed in the routines of everyday domestic life, the characters enact unspoken conflicts, projections, and desires, revealing the emotional tensions that lie beneath the surface of ordinary existence.

 

The performance features live music performed by composers: Patrycja Betley, Aleksandra Gronowska and Katarzyna Kapela

 

 

reżyseria | Direction: Daria Kopiec

Dramaturgia | Dramaturgy : Martyna Wawrzyniak

Muzyka  | Music :  Patrycja Betley, Aleksandra Gronowska i Katarzyna Kapela

Choreografia | Choreography: Anna Godowska

Kostiumy | Costume Designer: Patrycja Fitzet

Scenografia | Scenography: Matylda Kotlińska

 

 

PREMIERA 17 | 09 | 2021

https://pantomima.wroc.pl/

 

 

„(…) Zamiatanie szybko przeistacza się w porywającą choreografię banalnej codzienności, a wszystko to rozgrywa się w metafizycznym pejzażu dźwiękowym. Borkowskiemu towarzyszą w zamiataniu trzy znakomite muzyczki. Patrycja Betley dmie w tradycyjny instrument chiński z tykwy. Aleksandra Gronowska muzykuje głosem. Katarzyna Kapela eksperymentuje ze skrzypcami.  Zderzenie codziennych i banalnych rutyn z uduchowioną muzyką sprawdza się rewelacyjnie. Krzątanie, jak w poezji Różewicza, staje się filozofowaniem. Betley to wybitna multi-perkusjonistka. W miarę rozwoju spektaklu wyczarowuje wspaniałe, polirytmiczne fugi. Gronowska bawi się archaicznymi technikami wokalnymi, oddechem, a w jednej ze scen zamienia się w mongolską szamankę i śpiewa sama ze sobą w dwugłosie alikwotami. Kapela wtrąca na skrzypcach zręby melodii.” 

 

"(...) Sweeping the floor quickly transforms into a captivating choreography of everyday life, all unfolding within a metaphysical soundscape. Borkowski is accompanied by three outstanding musicians. Patrycja Betley plays the traditional Chinese hulusi, a gourd wind instrument. Aleksandra Gronowska creates music with her voice. Katarzyna Kapela experiments with the violin. The juxtaposition of mundane daily routines and deeply spiritual music works brilliantly. As in Różewicz's poetry, ordinary domestic activity becomes a form of philosophy. Betley, an exceptional multi-percussionist, gradually conjures magnificent polyrhythmic fugues. Gronowska explores archaic vocal techniques and breath work, and in one scene transforms into a Mongolian shaman, singing overtone harmonies in dialogue with herself. Kapela interweaves the first outlines of melodies on the violin."

 

Fragment recenzji Mirosława Kocura dla portalu www.teatralny.pl

Excerpt from a review by Mirosław Kocur for teatralny.pl 

 

 

 

„Osobną uwagę trzeba poświęcić muzyce wykonywanej na żywo. Trzy artystki grają na wielu rozmaitych instrumentach, łącząc smyczki, elektronikę i przeszkadzajki. Nie tylko tworzą ambient dla przedstawienia, lecz także kontrapunktują działania sceniczne i uzupełniają je. Muzyka jest zrośnięta z aktorskim gestem, każdy dźwięk został precyzyjnie wkomponowany w strukturę ruchową i wspólnie z nią wybrzmiewa. Niesamowita jest współpraca trzech grających osób z mimami. Właśnie – współpraca, a nie wzajemne konkurowanie o uwagę widza. Trzyosobowy zespół muzyczny wydaje się tańczyć wspólnie z zespołem scenicznym, a oglądanie ich wspólnej pracy przynosi olbrzymią satysfakcję. Tak uważnego, czujnego, wsłuchanego w siebie i zgranego zespołu, który przez godzinę wydaje się oddychać wspólnie, dawno na scenach Wrocławia nie było.”

 

"Special attention should be paid to the live music. The three musicians perform on a wide array of instruments, combining strings, electronics, and found objects. They do far more than create an ambient soundtrack—they provide a counterpoint to the stage action and enrich it. The music is inseparably fused with the actors' movements; every sound has been meticulously integrated into the choreography and resonates alongside it. The collaboration between the musicians and the mimes is extraordinary. It is truly a collaboration, not a competition for the audience's attention. The trio seems to dance together with the performers on stage, and witnessing their shared work is immensely rewarding. Wrocław's stages have not seen such an attentive, responsive, deeply connected ensemble—one that seems to breathe as a single organism for an entire hour—in a very long time."

 

Fragment recenzji Huberta Michalaka dla portalu www.teatrologia.pl

Excerpt from a review by Hubert Michalak for teatrologia.pl

 

 

„Fenomenalna jest muzyka śpiewana i grana na żywo przez Aleksandrę Gronowską, Patrycję Betley i Katarzynę Kapelę. Dźwięki rozmaitych instrumentów, o których istnieniu nie miałem pojęcia, wyznaczają najmniejszy ruch. Są z nim ściśle powiązane i jemu dedykowane. To niebywałe! Naśladują czynności, które są przez aktorów wykonywane, od oddechu przy dotykaniu swoich włosów, aż po dźwięk wydawany przez otwierane i zamykane szuflady. Jest gęsto od wszystkiego. W tym teatrze bez słowa wykorzystane zostały z największą precyzją liczne formy jego ubogacenia, nie dając poczucia przesytu i nie przytłaczając wspaniałej aktorskiej gry. To nie tylko interesujące przedstawienie. To także niezwykła muzyczna uczta. Niebywale uzdolnione artystki wprost hipnotyzują. „

 

"The live music performed by Aleksandra Gronowska, Patrycja Betley, and Katarzyna Kapela is phenomenal. The sounds of countless instruments—many of which I had never even known existed—accompany every smallest movement. They are inseparably connected to the performers' actions and dedicated to them. It is astonishing. The music imitates everything the actors do, from the sound of breathing while touching their hair to the opening and closing of drawers. Every moment is densely layered. This wordless theatre employs an extraordinary range of expressive means with remarkable precision, never overwhelming the audience or overshadowing the superb acting. This is not merely an engaging performance—it is an extraordinary musical feast. These immensely gifted artists are simply hypnotic."

Fragment recenzji Sławomira Szczurka dla portalu www.e-teatr.pl

Excerpt from a review by Sławomir Szczurek for e-teatr.pl 

 

 

„ (…) Absolutnie genialne jest trio muzyczne Patrycja Betley, Aleksandra Gronowska i Katarzyna Kapela. Od dawna ja nie byłam świadkiem takiego kreatywnego współistnienia aktorów i muzyczek. Bo one robią całą orkiestrę i tam są najrozmaitsze dźwięki, od takich, które pomagają nam zbudować tą przestrzeń (…), po zupełnie przepiękne melodie, takie lekko etniczne, medytacyjne. Jest nawet moment kiedy Aleksandra Gronowska jak szamanka mongolska, śpiewa alikwotami, i tu masz kompletną metafizykę.(…) Trzy osoby a jakby grała cała orkiestra, ale one nie kradną show. One są tak nastawione na aktorów, że aktor robi oddech i one biorą oddech, ja nie potrafię tego opowiedzieć, to naprawdę trzeba zobaczyć. ”

 

"(...) The musical trio of Patrycja Betley, Aleksandra Gronowska, and Katarzyna Kapela is absolutely brilliant. It has been a long time since I have witnessed such a creative coexistence between actors and musicians. Together they create the sound of an entire orchestra, producing everything from subtle sonic textures that help shape the theatrical space to exquisitely beautiful melodies with an almost ethnic, meditative quality. There is even a moment when Aleksandra Gronowska, like a Mongolian shaman, sings using overtone techniques—and suddenly the performance reaches pure metaphysics. (...) There are only three musicians, yet they sound like a full orchestra. At the same time, they never steal the spotlight. They are so attuned to the actors that when an actor takes a breath, they breathe with them. It is impossible to describe—you simply have to experience it."

 

Fragment recenzji Dagmary Chojnackiej dla Radia Ram

Excerpt from a review by Dagmara Chojnacka for Radio RAM

 

 

„Siedząc na widowni, nie tylko nakarmicie swoją wyobraźnię, ale także zakochacie się w muzyce (ogromne brawa dla Aleksandry Gronowskiej, Patrycji Betley i Katarzyny Kapeli). Cóż za eksplozja!”

 

„Sitting in the audience, you would not only feast your imagination but also fall in music (big thumbs up to Aleksandra Gronowska, Patrycja Betley, Katarzyna Kapela). What an explosion!”

 

Fragment recenzji dla portalu www.broadwayworld.com

Excerpt from a review published on www.broadwayworld.com

 

 

 

„Muzyka, która była od początku do końca grana na żywo, stanowi dopełnienie całego spektaklu. Niewyobrażalny jest talent kobiet, które potrafiły wczuć się w historię, by razem z aktorami przekazać najważniejsze intencje. Co ciekawe, nie były to znane utwory, odtworzone na potrzebę przedstawienia. Muzyka stała się partnerem aktorów, uzupełniającym ich myśli oraz słowa, których oni nie mogli wypowiedzieć głośno. Nadawała tempo, rytm, a także rewelacyjnie budowała napięcie, by za moment znów mogła opaść.

Na uwagę zasługują także same muzyczki. W skład zespołu wchodzi Aleksandra Gronowska, Patrycja Betley oraz Katarzyna Kapela. Ich niesamowita energia oraz baczna obserwacja rozwoju sytuacji na scenie, pozwoliły sprawić, by spektakl żył. A było tak przez ponad godzinę, zostawiając pozytywny niedosyt. Nie będzie błędnym stwierdzenie, iż audio sfera była eksperymentalna. Oprócz samych instrumentów muzykę tworzono także poprzez głos. Powtarzalne dźwięki, praca z oddechem oraz uzasadnione krzyki, były odpowiedzią na ruch sceniczny. Skupienie w oczach artystek, reagujących na zmiany gry aktorskiej, były świetną pracą zespołową. Całość wyglądała magicznie.”

 

 

"The music, performed live from beginning to end, completes the entire production. The talent of these women is extraordinary—they immerse themselves in the story, working alongside the actors to convey its deepest intentions. Significantly, these are not familiar pieces repurposed for the stage. Instead, the music becomes an equal partner to the performers, expressing thoughts and emotions the characters cannot articulate aloud. It shapes the tempo and rhythm while masterfully building and releasing dramatic tension.

The musicians themselves also deserve special recognition. Aleksandra Gronowska, Patrycja Betley, and Katarzyna Kapela bring remarkable energy and remain intensely attentive to every development on stage, allowing the performance to remain alive throughout its more than hour-long duration. The sonic world of the production is unmistakably experimental. Alongside musical instruments, the performers use the human voice as an instrument in its own right. Repeated vocal patterns, breath work, and expressive cries respond directly to the actors' movements. The concentration visible in the musicians' eyes as they react to every shift in the performance is a testament to extraordinary ensemble work. The overall effect is nothing short of magical."

 

Fragment recenzji Klaudii Kowalik dla portalu www.dlastudenta.pl

Excerpt from a review by Klaudia Kowalik for dlastudenta.pl

 

 

"Zwykłe dźwięki" to też muzyka. Muzyka w spektaklu jest traktowana jako cała audio sfera tego co się wydarza na scenie. Wszystko co robimy jest fragmentem muzyki do tego przedstawienia, nawet jak instrumenty wydają odgłosy przedmiotów, którymi posługują się bohaterowie, a których nie widzimy. W scenie, gdy para otwiera stół rozkładany, to ten stół też jest tak nagłośniony, by wydawane przez niego dźwięki były częścią muzyki - mówi Aleksandra Gronowska, współautorka muzyki do spektaklu, która jest wykonywana na żywo.- Nasza praca razem z aktorami to był wspólny proces, bo gra na scenie i podkład muzyczny jest tu na zasadzie partnerstwa. To jest ogromna różnica względem zwykłego puszczenia muzyki z taśmy. My tu proponujemy dialog muzyki z grą aktorską. Podczas pracy nad tą premierą cały czas konsultowaliśmy z aktorami naszą muzykę. Proponujemy coś a oni reagują, nasza muzyka ich inspiruje, a oni nas. W przypadku tego spektaklu, najczęściej to oni nas inspirują - tłumaczy Gronowska.”

 

"'Ordinary sounds' are music as well. In this production, music encompasses the entire sonic landscape of everything that happens on stage. Everything we do becomes part of the score, even when the instruments recreate the sounds of objects used by the characters but invisible to the audience. In the scene where a couple unfolds a dining table, the table itself is amplified so that every creak and movement becomes part of the music," explains Aleksandra Gronowska, co-composer of the live score. "Our work with the actors was a shared creative process, because the performance and the music exist as equal partners. That is a fundamental difference from simply playing recorded music. What we offer is a dialogue between music and acting. Throughout the rehearsal process we constantly discussed our music with the actors. We proposed ideas, they responded; our music inspired them, and they inspired us. In this production, more often than not, it was they who inspired us."

 

Fragment artykułu Michała Derkacza dla portalu www.dlastudenta.pl

Excerpt from an article by Michał Derkacz for dlastudenta.pl

 

 

 

Spektakl filozoficzny

 

 

 

reżyseria | Direction: Julia Bui

Muzyka  | Music :  Aleksandra Gronowska, Patrycja Betley, Justyna Jary

Choreografia | Choreography: Julia Bui i Szkoła Tańca z Wachlarzami Bojowymi

Kostiumy | Costume Designer: Anna Kopeć

Maski | Mask: Julia Bistuła

 

 

PREMIERA | 2021

https://www.instagram.com/wachlarzebojowe/

 

 

 

 

 

 

reżyseria | Direction: Diego Pileggi

Muzyka  | Music :  Aleksandra Gronowska

Projekcje multimedialne | Multimedia Projections: Aleksandra Gronowska

Kostiumy | Costume Designer: Katarzyna Pieniawska

Scenografia | Scenography: Katarzyna Pieniawska

 

 

PREMIERA 26 | 11 | 2021

https://jubilo.art